รวีวรรณ ชินะตระกูล (2540 : 12) กล่าว่วา หัวข้อเรื่องที่ดีควรเป็นหัวข้อที่ไม่กว้างหรือแคบจนเกินไป เป็นหัวข้อที่มีประโยชน์และอยู่ในความสามารถของผู้วิจัยที่จะดำเนินการได้ การเลือกหัวข้อเรื่องต้องสอดคล้องกับปัญหาที่จะศึกษา
เอกวิทย์ แก้วประดิษฐ์ (2534:32) กล่าวว่าต้องเป็นชื่อที่กะทัดรัด มีเนื้อความที่ชัดเจน มีความหมายในตัวมันเอง โดยสามารถสื่อความหมายให้ผู้อื่นทราบได้ต้องตั้งชื่อให้แสดงถึงมโนมติ (Concept) ของตัวแปรหรือแสดงถึงความสัมพันธ์ของตัวแปรในปัญหานั้นๆ ต้องใช้ภาษาให้ชัดเจนเข้าใจง่าย ต้องไม่ซ้ำซ้อนกับงานวิจัยของผู้อื่น ถึงแม้ประเด็นที่ศึกษาจะคล้ายกันก็ตาม
เก่ง ภูวนัย (http://blog.eduzones.com/jipatar/85921) กล่าวว่า ชื่อเรื่องควรมีความหมายสั้น กะทัดรัดและชัดเจน เพื่อระบุถึงเรื่องที่จะทำการศึกษาวิจัย ว่าทำอะไร กับใคร ที่ไหน อย่างไร เมื่อใด หรือต้องการผลอะไร
สรุป
ชื่อเรื่อง คือ ชื่อเรื่องควรมีความกะทัดรัดและชัดเจน เพื่อระบุถึงเรื่องที่จะทำการศึกษาวิจัย ว่าทำอะไร กับใคร ที่ไหน อย่างไร เมื่อใด หรือต้องการผลอะไร ควรตั้งชื่อเรื่องให้น่าสนใจ ทันต่อเหตุการณ์ เป็นเรื่องที่วิจัยได้ เป็นหัวข้อที่มีประโยชน์และอยู่ในความสามารถของผู้วิจัยที่จะดำเนินการได้ การเลือกหัวข้อเรื่องต้องสอดคล้องกับปัญหาที่จะศึกษา
อ้างอิง
รวีวรรณ ชินะตระกูล (2540) . โครงร่างวิจัย. วิจัยทางการศึกษา. หน้า 40. กรุงเทพ ฯ : โรงพิมพ์ห้างหุ้น
ส่วนจำกัด ภาพพิมพ์.
ส่วนจำกัด ภาพพิมพ์.
เอกวิทย์ แก้วประดิษฐ์. (2537). การวิจัยเทคโนโลยีการศึกษา.กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น
จัดพิมพ์.
จัดพิมพ์.
เก่ง ภูวนัย (http://blog.eduzones.com/jipatar/85921)ออนไลน์ ). สืบค้น เมื่อวันที่ 12
พฤศจิกายน พ.ศ.2555.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น